photo: http://www.topnews.in
Ο ΑΝΤ1 γιόρτασε τα εικοστά γεννέθλια των καλλιστείων ΣΤΑΡ ΕΛΛΑΣ - ΜΙΣ ΕΛΛΑΣ με ένα ρεσιτάλ στυλιστικής κακογουστιάς!
Αθήνα, μια ζεστή, σχεδόν καλοκαιρινή νύχτα Μαΐου.
Άλλη μια βραδιά στο σπίτι.
Χαλάρωση και ένταση να παλεύουν ως εσωτερικές δυνάμεις.
Η έμπνευση και απόψε δεν λέει να με επισκεφθεί.
Το διαδίκτυο δεν με έλκει όπως παλαιότερα.
Η οικογένεια δεν με έχει αυτή την στιγμή ανάγκη.
Μπορώ να κάνω ότι θέλω.
Καταφεύγω στην εύκολη κολλητή. Την Τ.V.
Και στο αγαπημένο μου σπορ...Το Ζάπινγκ!
Πλούσια η νύχτα σε θέαμα, μετά την νέα σελήνη, που θα έλεγε και η Μάνα της τηλεοπτικής Αστρολογίας που την λένε...Πατέρα.
Την ώρα που ξάπλωσα αναπαυτικά, μπροστά απ΄ την τηλεόραση, τέντωσα νωχελικά το κορμί μου, άκουσα κάτι κρακ - κρακ στην πλάτη μου... και σκέφτηκα πως όλη μέρα πάλι δεν βρήκα χρόνο να γυμναστώ. Έτσι όπως πάω θα καταρρεύσω πριν την ώρα μου. Ήδη παρατηρώ τον νόμο της βαρύτητας στο πετσί μου. Αύριο δεν έχει αναβολές, full body, παρακαλώ.
Η νύχτα στο μεταξύ, έχει PLAYMATE 2009 στο STAR, άρα κάτι υπόσχεται.
Από λίγα, έως πάρα πολλά. Είναι και η επίσημη πρώτη την Ελεονώρας, οπότε θέλω να την τσεκάρω. Αποχώρησε εκτάκτως και ο Μίλτος Μακρίδης από την παρουσίαση, ήθελα να δω αν θα τα πάει καλά. Ανοίγω την τηλεόραση, ακριβώς την στιγμή που παρελαύνει το νούμερο τέσσερα με δαντελωτά μαύρα εσώρουχα και ένα φετιχιστικό κορσεδάκι. Μμμμμ. Καλό.
Με φαντάζομαι με αυτά τα εσώρουχα. Πως θα έδειχνα άραγε;
Κοιτάζω με ελαφρά απογοήτευση την κοιλίτσα μου, η οποία προβάλει με επεκτατικές διαθέσεις. Φοράω φόρμα. Την στολή ΅οικίας΅. Πόσο σέξυ μπορεί να είναι μια φόρμα;
Την σκέψη μου διακόπτει η εμφάνιση του νούμερο 6.
Ο συνειρμός 6 είσαι σέξυ, δεν μου έρχεται τυχαία. Θυμάμαι να παίζω βόλλευ με το νούμερο αυτό στην πλάτη, από κάτω κολλητό μαύρο σορτσάκι και να σείονται τα γήπεδα στην εφηβεία μου. Τότε όταν έβλεπα τα καλιστεία στον ΑΝΤ1 ήθελα μια μέρα να μεγαλώσω για να γίνω γυναίκα σαν και αυτές, πιο δυναμική και ποιο ώριμη όμως.
Σήμερα, μόλις στα 34 και αφράτη μητέρα δύο υιών, θα ήθελα να μπορούσα να γινόμουν μικρότερη και πιο ανάλαφρη σαν κοπέλα. Η ωριμότητα είναι βαριά!
Κάπου, το μεσοδιάστημα φεύγει γρήγορα και ο χρόνος έρχεται να σε διδάξει ότι τα νέα - βελτιωμένα μοντέλα είναι πάντα καλύτερα. Όση γνώση και να έχεις κερδίσει στο πέρασμα του χρόνου, τίποτα δεν συγκρίνεται με την ορμή της νιότης!
Αν κάτι έμαθα όμως όλα αυτά τα χρόνια στα Μέσα Ενημέρωσης, είναι να ξεχωρίζω το ταλέντο όπου και όταν το συναντώ. Όταν είδα για πρώτη φορά την Ελεονώρα, μου τράβηξε το βλέμμα από μακριά.
Έλαμπε, άνετη και ανεπιτήδευτη όπως διέσχιζε τον δρόμο από απέναντί. Πηγαίναμε στην ίδια σύσκεψη. Μονοπόλησε το ενδιαφέρον μου. Τότε ακόμα έλεγε ειδήσεις και φοβόταν να κάνει κάτι ποιο ανάλαφρο, που θα έθετε την εγκυρότητά της σε κίνδυνο. Απόψε ήταν ακριβώς το αντίθετο. Απαλλαγμένη από άγχος, έζησε και αυτή την εμπειρία, χωρίς να τρελαθεί κιόλας. Τα κατάφερε, ακόμα και όταν μετά τον χορό έπρεπε να μιλήσει με κομμένη την ανάσα. Το μαλλί της μόνο δεν μου πολυαρέσει κοντό και θα πρότεινα μετά το καλοκαιράκι την λύση των εξτένσιονς.
Το νούμερο 6 λοιπόν,για να επανέλθουμε στα νέα βελτιωμένα μοντέλα που ονειρεύονται προβολή μέσα από την δημοσιογραφία, η Έυη Κυριακού, εκτός από ιδανικά σέξι, είχε αυτό που λέω ΧΑΡΙΣΜΑ.
Ομορφιά, νάζι, καλή διάθεση, πονηρό βλέμμα, αέρινη κίνηση. Όλο το πακέτο. Την στόφα μιας σταρ!
Νομίζω πως η Ελεονώρα ανέφερε πως κατάγεται από το Ρέθυμνο, δεν είμαι σίγουρη όμως, γιατί η ομορφιά αυτής της κοπέλας, η λάμψη της, ήταν αξιοθαύμαστες και μου απέσπασαν όλη την προσοχή. Είχα καταλήξει με σιγουριά στην νικήτρια της χρονιάς!
Από περιέργεια είδα και τις υπόλοιπες κοπέλες, καλές όλες, υπέροχα σώματα. Γέλασα με κάτι γλιστρήματα των καλλονών επί του λείου δαπέδου και περίμενα απλώς να εξαντληθεί ο ανταγωνισμός.
Το νούμερο 10, ήταν η επόμενη επιλογή μου. Χρυσή Δρακάκη. Μια κουκλίτσα. Από το Ρέθυμνο και αυτή. Βρε, τί βγάζει το Ρέθυμνο σκέφτηκα, η γενέτειρα της γιαγιάς μου. Κάποτε η γιαγιά μου ήταν η ομορφότερη του Ρεθύμνου, τώρα να δεις γιαγιάκα κάτι νέα εξελιγμένα μοντέλα!
Στην διακοπές για διαφημίσεις, (δεν φαντάζομαι να πιστεύει κανείς πως κάθομαι εύκολα να δω διαφημίσεις) το θέαμα ήταν ποικίλο και άκρως ενδιαφέρον.
Στο ΣΚΑΙ ο Παπαχελάς είχε ένα εκπληκτικό αφιέρωμα στην μικρασιατική καταστροφή, η ΝΕΤ την ιστορική σειρά Μεγάλη Αλλαγή, που ανελλιπώς παρακολουθώ κάθε Δευτέρα (χωρίς καλλιστεία).
Το επεισόδιο ήταν αφιερωμένο στην επταετία, άλλη μια μελανή σελίδα στην Ελληνική ιστορία.
Ο Μάκης πάλι στο ALTER είχε βάλει στο μάτι την "ζωντανή τέχνη" του μέχρι αιμορραγίας μαστιγώματος.
Άλλο και τούτο. Γιατί δεν μας λένε από την αρχή ότι πρόκειται για μια ζωντανή παρουσίαση επιδειξιμανούς σαδομαζοχισχού και παράλληλης ηδονοβλεψίας εκ μέρους όλων όσων το παρακολουθούν.
Αυτό είναι, θέλει και πολύ σκέψη; Άρχισαν την ανάλυση...
Ξαναγυρίζω στα καλλιστεία.
Αρχίζει μόλις "Η ώρα των ερωτήσεων". Perfect timing!
Αν ξανακούσω για αυτή την περίφημη ισορροπία οικογένειας και καριέρας...θα ουρλιάξω.
Κι΄όμως!
Όχι, δεν είναι εφικτή, λέει η ειδικός, Εύη Βατίδου, από την κριτική επιτροπή.
Ναι, μπορεί, μακάρι... εύχονται οι ανύπαντρες.
Ότι και να λέμε, αν δεν το έχεις ζήσει δεν καταλαβαίνεις το ζόρι.
Είναι σχεδόν αδύνατον να είσαι καλή σε όλα.
Πάντα κάτι βαραίνει περισσότερο, στην ζυγαριά των προτεραιοτήτων.
Και δεν είναι πάντα το ίδιο. Με τα χρόνια οι προτεραιότητες αλλάζουν...
Εκτός και αν είσαι η Μενεγάκη!
Μόνο η Ελενίτσα του τηλεοπτικού τοπίου τα κάνει όλα σε σωστές αναλογίες,
το χαίρεται, της αξίζει και μπράβο της.
Η ώρα της απονομής έχει έρθει.
Οι αναπληρωματικές πασχίζουν να κρατήσουν στο ώμο την κορδέλα με τον τίτλο και οι περσινές τεντώνονται πάντα στα τακούνια τους για να τους περάσουν το στέμμα.
Μα γιατί, πάντα μα πάντα, είναι άβολη αυτή η διαδικασία; Γιατί δεν καταργούν επιτέλους τις κορδέλες; Να φοράνε στα κορίτσι μια καρφίτσα καταμεσής του στήθους με το τίτλο. Να μην κρυβόμαστε... και εκεί κρίνεται το αποτέλεσμα.
Στην διαφορά στήθους!
Οι επιλογές μου δικαιώθηκαν απόλυτα! Το σέξι 6 και του καλό το 10, πήραν τους κορυφαίους για φέτος τίτλους της διοργάνωσης. Στοίχημα, γιατί δεν είχα παίξει;
PLAYMATE 2009 ΕΥΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ
SOUPERSTAR 2009 Η ΧΡΥΣΗ ΔΡΑΚΑΚΗ.
Αν είναι όντως και οι δύο από το Ρέθυμνο...
τις φαντάζεστε να περπατάνε δίπλα δίπλα στην προκυμαία;
Πόσοι θα λιώνουν στο πέρασμά τους;
Άραγε είναι φίλες ή άσπονδες ανταγωνίστριες μεταξύ τους;
Ο χρόνος θα δείξει.
Τους ανήκει.
Τους αξίζει.
Ας το ζήσουν το όνειρο.
Όχι απλά παρουσιάστριες ειδήσεων να γίνουνε, αυτό είναι το λιγότερο...
Να κατακτήσουν, τον κόσμο ολόκληρο!
Και να αντιμετωπίζουν την κάθε στιγμή της ζωής με χαμόγελο!
Υ.Γ. Από αύριο δεν έχει αναβολές...
Ο τελικός κυπέλλου Ελλάδος 2009, μεταξύ Ολυμπιακού και ΑΕΚ, εξελίχτηκε στον καλύτερο αγώνα ποδοσφαίρου που έχω παρακολουθήσει ποτέ.
Το τελικό σκορ 19-18 μιλάει από μόνο του.
Είδαμε έναν μοναδικό αγώνα με άπειρες φάσεις, αδιάκοπες ανατροπές,
χορταστικά γκολ και πολύ πάθος.
Όταν έληγε η κανονική διάρκεια του αγώνα με σκορ 3-3,
ευχήθηκα να έχει ακόμα μεγαλύτερη διάρκεια. Εκεί που είχαν φτάσει τα πράγματα αναπτερώθηκαν μέσα μου ελπίδες πως μπορεί να παρακολουθήσουμε ακόμα και αγώνα τερματοφυλάκων στα πέναλτι. Κατ' εμένα την κορυφαία στιγμή στο ποδόσφαιρο.
Η ευχή μου πραγματοποιήθηκε.
Η διάρκεια και ο αριθμός των εκτελέσεων από την άσπρη βούλα όμως,
ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Ο αριθμός 34 αποτελεί ρεκόρ εκτελέσεων στην ιστορία της διοργάνωσης.
Στο τέρμα εναλλάσσονταν ο Αντώνης Νικοπολίδης για το Ολυμπιακό και ο Σάχα για την ΑΕΚ. Και οι δύο υπερασπίστηκαν επάξια την εστία, πέφτοντας σωστά, με ακριβές ποδοσφαιρικό ένστικτο, ακόμα και στις φάσεις που δέχτηκαν γκολ.
Ήταν ένα ματς που θα πρέπει να διδάσκεται σε σχολή τερματοφυλάκων.
Ο αγώνας συνεχίζεται...και ο αγώνας συνεχίζεται...
φώναζε ο άντρας μου όταν η κορύφωση είχε ξεπεράσει κάθε όριο. Πλέον σημασία δεν είχε ο νικητής. Η αξία του ηττημένου έδινε κύρος στον νικητή. Πλέον γελάγαμε με την εξέλιξη. Όλοι χαιρόμασταν αγώνα! Άντρες, γυναίκες, παιδιά.
Τελικά όλα κρίθηκαν από τον τερματοφύλακα. Ο Αντώνης Νικοπολίδης απέκρουσε ένα κρίσιμο πέναλτι και στην συνέχεια εκτέλεσε με την μαεστρία ενός διδασκάλου το τελευταίο και καθοριστικό πέναλτι.
Οφείλω να ομολογήσω πως ο νέος Σάχα είναι πολύ ωραίος, και ΆΕΚ ούσα, έχω άλλον έναν σημαντικότατο λόγο να υποστηρίζω την ομάδα μου. Όμως ο "παλιός " Αντώνης Νικοπολίδης είναι αλλιώς. Άξιζε και πήρε πάνω του την νίκη!
photos: in.gr
post song: Τζίμης Πανούσης - Κάγκελα παντού.
Αρχίζω αυτό το ποστ χωρίς θέμα. Χωρίς άξονα. Χωρίς λόγο.
Έτσι για να περάσει η ώρα. Αντί να δω τηλέοραση. Αντί να βγώ έξω.
Αντί να μουλιάσω στην μπανιέρα χαϊδεύοντας τον εαυτό μου.
Τώρα που είπα για μπανιέρα...Θυμήθηκα την διαφήμιση της εφημερίδας "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ" με Μάκη και Θέμο να πλατσουρίζουν παρέα και παράλληλα την πρώτη σκέψη που πέρασε από το μυαλό μου...στο επόμενο πλάνο ποιός θα πνίγει ποιόν, άραγε;
Πάντως από την αρχή είχε φανεί. Αν θέλετε την γνώμη μου...
Η εφημερίδα, από τα αρχικά των δύο εκ των εκδοτών της, ονομάστηκε ΘΕΜΑ και όχι ΜΑΘΕ...που θα ήταν επίσης πιασάρικο. Συμπέρασμα πρώτο, ο Θέμος με το καλημέρα έκανε το πρώτο του καπέλωμα. Κατέλαβε αμέσως - αμέσως περισσότερο χώρο στην μπανιέρα.
Θα σας εκμυστηρευτώ -και ας μην αρέσει καθόλου αυτό στον Μάκη- ότι το μηχανάκι της AGB μας - κυριολεκτικά είχαμε αυτό το μπλιμπλικάκι, η γιαγιά μου για την ακρίβεια- περισσότερη τηλεθέση χάριζε στις εκπομπές του Θέμου, παρά στην εκπομπές του συνάδελφου Δημοσιογράφου με Μ κεφαλαίο. Με τον έναν έσκαγε το χειλάκι μου κανένα χαμογελάκι...με τον άλλο με έπαιρνε ο ύπνος πριν κλείσει η εκπομπή, εκτός και αν επρόκειτο για επιτυχίες τύπου Βαβύλη. Εδώ ο Βαβύλης, εκεί ο Βαβύλης, παραισθήσεις είχα πια - παντού έβλεπα τον Βαβύλη, νάσου τον ντυμένος Παπάς... με τον Μάκη ο Βαβύλης!
Για να μην θυμηθώ την περίπτωση ενός τρελαμένου που είχε αρπάξει ένα λεωφορείο με Γιαπωνέζους, αφού είχε πυροβολήσει γυναίκα και πεθερά...
Έπειτα από 6-7 ώρες στους δρόμους και αφού μας έκανε πάμε μέχρι την Ερμιόνη
(φίδι έμοιαζε να σχηματίζει η ουρά των οχημάτων, περιπολικών, ασθενοφόρων, τηλεοπτικών συνεργείων...που ακολουθούσαμε το λεωφορείο...)
Που πήγε λέτε ο τρελός;
Στον ΜΑΚΗ!
Τότε ήταν στον ALPHA. Του έδωσε συνέντευξη και παραδόθηκε στην αστυνομία. Το ίδιο βράδυ ο δράστης έπεσε από ένα παράθυρο στην ΓΑΔΑ και σκοτώθηκε. Ο Μάκης δεν έπαιξε ποτέ την συνέντευξη του νεκρού. Όσο και αν με έτρωγε η περιέργεια να μάθω τί του είπε και πως δικαιολογήθηκε ο τρελός, ομολογώ πως αυτό που έκανε ο Μάκης ήταν δεοντολογικό.
O Θέμος όμως ήταν πάντα η τηλεοπτική αδυναμία μου!
Πόσο μάλλον το παιδί της ένωσής Θέμου - Μάκη.
Ισχύς εν τη ενώσει...ψυχή μου!
Το Θέμα...το τίμησα. Ως αναγνώστρια. Συνέπως, κάθε Κυριακή.
Στον πάκο των εφημερίδων, μπήκε και αυτό. Ζαχαριάδης και Αλιάγας έδιναν ρέστα.
Η υπόλοιπη εφημερίδα διαβαζόταν. Τουλάχιστον την διάβαζα μέχρι που Μάκης και Θέμος τα έσπασαν. Τότε την έβγαλα από τον πάκο. Όχι για τα όσα συνέβησαν μεταξύ τους, αλλά για τον παρασκηνιακό και άνανδρο τρόπο που πολλές φορές χειρίστηκε ο Θέμος το όλο θέμα. Την υπόθεση Ζαχόπουλου, τα εκατομμύρια κάτω από το τραπέζι και τα dvd σε κοινή θέα...
Αν ήταν στην θέληση τους νομίζω πως θα μοίραζαν όλο το ερωτικό φύκι-φύκι δωρεάν με την εφημερίδα. Αλλά υπάρχουν και νόμοι βλέπετε. Μέχρι εκεί που θα ικανοποιηθεί το περίεργο μάτι έδειξαν και πάλι κάτι προστιμούλια πλήρωσαν.
Και σαν λαός φημιζόμαστε για την περιέργειά μας...
Πάντως με Όλα αυτά κατάφερε ο Θέμος μέχρι και μένα που ήμουν φανατική τηλεθεάτρια του και παρ' ολίγον συμπαρουσιάστριά του μία περίοδο, να με συγχύσει. Το έκοψα το Θέμα έκτοτε. Αλλά... "Όλα 1,2,3,4,5,6,7,8,9" έβλεπα. Όχι φανατικά πιά, αλλά κυρίως για τα αστεία βιντεάκια που παίζουν ενδιάμεσα. Το εμπάργκο χαλάρωσε πριν λίγες Κυριακές όταν υπέκυψα ξανά στο Θέμα για την ταινία Bladerunner, την ήθελε ο καλός μου πολύ, θα του χάλαγα χατίρι; Έδινε μαζί και ένα CD του Νταλάρα, στον οποίο για να είμαι ειλικρινής δεν έχω καμιά ιδιαίτερη αδυναμία. Όταν τον είδα μάλιστα και καλεσμένο στην εκπομπή ΟΛΑ 9 του Θέμου, να περιαυτολογεί ακατάπαυστα μου ήρθε απελπισία. Για να μην βγει ο Νταλάρας μάλιστα ανάμεσα σε καμία Πετρούλα και την Έφη Θώδη...επιστρατεύτηκαν για την περίσταση ο Κιμούλης, ο Μάνος Ελευθερίου και η Τατιάνα.
Όχι...Όλα και Όλα Θέμο μου...
Δέν κρύβονται τα πάντα πίσω από ένα σαρκαστικό χαμόγελο.
Ούτε πάντα ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Τώρα βλέπω Μάκη. Δείχνει συγκριτικά τις τιμές των Σούπερ-μάρκετ σε Ελλάδα και Γερμανία. Οι Γερμανοί που αμοίβονται πολύ καλύτερα από μας πληρώνουν έως και 400% φθηνότερα τα ίδια προιόντα. Δηλαδή εμείς τα πληρώνουμε 400% ακριβότερα! Ακόμα και αυτά που παράγονται κατά παράδοση στην Ελλάδα. 1 ευρώ το λίτρο λέει φεύγει το λάδι από τον παραγωγό και 5,5 μίνιμουμ το πληρώνουμε στο S/M. Όπου S σημαίνει Super εκμεταλευτές και Μαζοχιστικά θύματα οι καταναλωτές.
Γιατί κύριοί μου τέτοια κλοπή; Στην Ελλάδα τα λεφτά που βγάζει ο περισσότερος κοσμάκης ίσα - ίσα φτάνουν για τα βασικά έξοδα του στο σούπερ - μάρκετ. Κάντε κάτι. Θα γίνει ο κλέψας του κλέψαντος σε λίγο. Μόνο με σωστούς ελέγχους και δίκαιη κατανομή κέρδους - κόστους θα υπάρξει αξιοπρέπεια στην αγορά.
Αλλά για ποιά αξιοπρέπεια μιλάμε...
ΌΛΑ ΚΑΙ ΌΛΑ...
Post song: Φτάσε στον πάτο - Ζακ Στεφάνου
ΑΣΠΡΟ ΠΑΤΟ...
