Saturday, 21 April 2007

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ

Είχα καιρό να γράψω...Για μέρες προτιμούσα να ζω, παρά να αποτυπώνω τις σκέψεις μου.

Μάλλον το είχα ανάγκη...
Μεσολάβησαν οι Άγιες ημέρες του Πάσχα. Είτε εργάζομαι, είτε απολαμβάνω διακοπές, τέτοιες ημέρες, προτιμώ την περισυλλογή, παρά την άκρατη συνάφεια του κόσμου. Αποφεύγω τον οργασμό των μηνυμάτων, των ηλεκτρονικών ευχών. Προτιμώ τις ευχές από καρδίας. Αυτές που τις νιώθει ο παραλήπτης, δίχως καμία απολύτως επαφή. Όταν εργάζομαι, έχω την ευκαιρία να τις διατυπώσω γενικά. Το Πάσχα για παράδειγμα, να ευχηθώ σε όλους "ΚΑΛΗ ΦΩΤΙΣΗ", έστω μέσα από την τηλεόραση.
Φέτος είχα το προνόμιο να με στείλουν από την δουλειά μου, στα Ιεροσόλυμα. Να παρακολουθήσω για πρώτη φορά, την τελετή αφής του Αγίου Φωτός. Μέσα στον ναό της Αναστάσεως. Μπροστά στον Πανάγιο τάφο. Ευχαριστώ ειλικρινά. Κάτι τέτοιες στιγμές εκτιμώ ιδιάιτερα την δημοσιογραφία.
Το ταξίδι ήταν αυθημερόν. Ταξιδέψαμε με την ειδικά ναυλωμένη από το υπουργείο Εξωτερικών, πτήση της Ολυμπιακής έως το Τελ Αβίβ. Από εκεί με πούλμαν στην Ιερουσαλήμ, συνοδεία των υπευθύνων τύπου του Ελληνικού Προξενείου. Όλα ήταν σχεδόν άψογα οργανωμένα. Λίγο πριν τις 11 το πρωί, βρισκόμασταν στην μεγάλη πύλη της παλιάς πόλης της Ιερουσαλήμ.
Ήταν η στιγμή που η προσωπική βιντεο-κάμερα μου μπλόκαρε...θύμα του νόμου του Μέρφι. Τι κρίμα. Είχα διαβάσει τόσα πολλά για το Άγιο φως, που δίψαγα να τα αποτυπώσω. Ίσως αναζητώντας αποδείξεις, για να τα πιστέψω. Είχα διαβάσει πως γαλάζιες πύρινες γλώσσες, ξεπηδούν από τον Πανάγιο Τάφο την στιγμή της Αφής. Πως αρμαθιές με 33 κεριά, ανάβουν μόνα τους ακόμα και έξω από τον ναό της Αναστάσεως, όταν αυτός που τα κρατά είναι Αληθινός Πιστός. Ακόμα, πως για 33 λεπτά από την στιγμή της Αφής... το Άγιο Φως είναι όντως ΦΩΣ και όχι φωτιά. Πολλοί το ακουμπούν στο πρόσωπό τους, στα χέρια τους ή και τα μαλλιά για να δείξουν πως δεν καίγονται. Η επαγγελματική κάμερα σπανίως εστιάζει σε αυτές τις λεπτομέρειες. Οι ολιγόλεπτες απευθείας περιγραφές, εμάς των δημοσιόγράφων, συνήθως περιόρίζονται στην κατανυκτική ατμόσφαιρα και το τελετουργικό.
Ευτυχώς είχα μαζί μου την φωτογραφική μηχανή. Οι φωτογραφίες που δημοσιεύονται εδώ, τραβήχτηκαν εκεί, ανήμερα το Μεγάλο Σάββατο. Στην Ιερουσαλήμ. Μέσα στον Ναό της Αναστάσεως. Περίεργο συναίσθημα. Η Διαδρομή εώς εκεί, δεν ήταν εύκολη. Όλες οι φυλές του Ισραήλ συνωστίζονταν στα παλιά σοκάκια της πόλης. Μέσα στον ναό , Ορθόδοξοι Χριστιανοί από όλα τα μήκη και τα πλάτη της γής, παρακαλούσαν τους Οθωμανούς και φεσοφορεμένους(!) Αγιοταφήτες φύλακες, για μια σπιθαμή, ένα βήμα, μια θέση πιο κοντά στον Πανάγιο Τάφο.
Μια πολύ έμπειρη συνάδελφος μου είπε χαρακτηριστικά: "Πρόσεχε ιδιαίτερα τις Γριές, είναι ικανές να σε μαχαιρώσουν στο πόδι για να πλησιάσουν πιο κόντά". Πρόσεχα, είναι η αλήθεια. Αν και μέσα σε τόσο συνωστισμό, μόνο άνετα δεν ένοιωσα. Δεν άφησα ωστόσο την σχετική αγοραφοβία μου να με κυριεύσει. Χρειάστηκε να δώσω μάχη με τους ανθρώπους του προξενείου, για μια θέση στους επισήμους, αλλά τα κατάφερα. Είχαν την λανθασμένη άποψη, πως μεταξύ άλλων ο τάδε "άγνωστος" βουλευτής και η εντυπωσιακή συνοδός του (!) είχαν μεγαλύτερο δικαίωμα να μονοπωλούν τις θέσεις στο ειδικό μπαλκόνι και όχι εμείς. Εμείς που έπρεπε να παρακολουθούμε την κάθε στιγμή και να την μεταδίδουμε κάτω από αντίξοες συνθήκες σε όλη την Ελλάδα, αλλά και όλο τον Ελληνισμό μέσω της δορυφορικής τηλεόρασης.
Λάθος τους. Ανέβηκα με το έτσι θέλω στο μπαλκόνι και ας τολμούσε να με κατεβάσει κανείς. Ακόμα και εκεί όμως ο χώρος ήταν ελάχιστος και η θέα προς τον Πανάγιο Τάφο, σχεδόν αδύνατη. Μια βοή συνόδευσε την έξοδο του Αγιού Φωτός απο τον Τάφο.
Λάμψεις άστραφταν παντού και το Άγιο Φως μεταλαμπαδευόταν από πιστό, σε πιστό. Έφτασε και έως εμένα. Άναψα τα 33 κεριά (δεν άναψαν μόνα τους, ότι και αν σημαίνει αυτό). Γεμάτη περιέργεια κράτησα το χέρι μου πάνω στην φλόγα του. Δεν κάηκα. Αλήθεια. Σύντομα όμως τα κεριά έλιωσαν και έσταζαν πάνω στο δέρμα του χεριού μου βασανιστικά. Έπρεπε να βγούμε γρήγορα από τον Ναό. Να ακολουθήσουμε τους επισήμους στο Πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ. Όι φύλακες μας έσβησαν τα κεριά. Μα οι υπέυθυνοι με καθησύχασαν. Θα μας έδιναν σε όλους το Άγιο Φως. Μέσα σε ειδικά φαναράκια. Από το μεγάλο Φανάρι, που μετέφερε το φως στο Πατριαρχείο, ο ίδιος ο Πατριάρχης.
Στην Αθήνα φτάσαμε και πάλι γύρω στις 7.30 το απόγευμα. Είχαμε όντως όλοι, ένα φταναράκι με το Άγιο Φως κατευθείαν από την Ιερουσαλήμ στα χέρια μας. Ήμουν ράκος από την κούραση. Ωστόσο, είχα υποσχεθεί σε κάποιους ανθρώπους ότι με την άφιξή μας στην Αθήνα, θα τους πήγαινα το Άγιο Φως κατ'οίκον. Στην οικογένεια μας σίγουρα. Στην γειτόνισσα μας, κυρίως, την κυρία Φωτεινή, που πιστεύει τόσο πολύ και στην κόρη της την Μαργαρίτα. Το πήγα και στην κυρία Άννα, την άλλη γειτόνισσα. Δεν μου το είχαν ζητήσει, αλλά γνώριζα μέσα μου πόσο θα το εκτιμήσουν. Στο σπίτι άναψα το καντήλι, όπως συνηθίζω. Ένα κεράκι ρεσώ, το όποιο κατάφερα να κρατήσω αναμμένο μόνο μια νύχτα. Την Κυριακή του Πάσχα είχε σβήσει, προς μεγάλη μου στεναχώρια. Τότε ήρθε η κυρία Άννα στο τραπέζι, να μας ευχηθεί. "Ξέρεις" μου είπε..."Κράτησα αναμμένο το Άγιο Φως όλη νύχτα". Μιά λάμψη άστραψε στα μάτια μου. Η κυρία Άννα μου έφερε πάλι το Άγιο Φως και μπορεσα να το κρατήσω αναμμένο σε κεράκια για άλλες 48 ώρες. Μέτα, πάλι μου έσβησε...Αν είχα ένα κανονικό καντήλι, με λαδάκι, ίσως να κρατούσε περισσότερο.
Οι μέρες, οι εβδομάδες πέρασαν. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο όταν είδα να πουλάνε μπροστά μου ένα καντήλι, το αγόρασα. Τι κρίμα σκέφτηκα. Τώρα πια δεν έχω το ΄Αγιο Φως. Και έτσι το καντήλι δεν άναψε με λάδι. Έβαλα πάλι μέσα του κεράκι ρεσω...
Σήμερα, είδα την Μαργαρίτα στην γειτονιά. Ανταλλάξαμε καλημέρες και μοιραστήκαμε τα νέα μας. "Ξέρεις" μου είπε..."Είναι η πρώτη φορά που κράτησα τόσο πολύ το Άγιο φώς. Καίει ακόμα". Ξαφνιάστηκα. Σχεδόν δεν το πίστεψα. Την θαύμασα. Μολις έπεσε ο ήλιος η Μαργαρίτα ήρθε σπίτι, κρατώντας στα χέρια της ένα μικρό κηροπήγιο και μέσα του το ΑΓΙΟ ΦΩΣ! Συγκινήθηκα. Έβαλα λαδάκι στο καντηλάκι και τώρα που γράφω...νοιώθω σαν να ήρθε μαζί του και η Θεία Φώτιση. Θα προσπαθήσω από σήμερα να ανάβω κάθε μέρα το καντηλάκι..."με αγάπη και μεράκι"...όπως κάπου - κάποτε έγραφε ο Παπούς. Αυτό που νοιώθω όμως ακόμα πιο έντονα, είναι η δύναμη του καλού. Όταν κάνεις ένα καλό, είναι σαν να κάνει τον κύκλο του και να γυρίζει πάλι σε σένα. Εκεί που δεν το περιμένεις ή εκεί που το χρειάζεσαι περισσότερο!
ΚΑΛΗ ΦΩΤΙΣΗ!

9 comments:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Χρόνια Πολλά!
Επέλεξες να δώσεις χαρά σε 5-6 ανθρώπους που ήξερες πως το λαχταρούν και θα το εκτιμήσουν. Είσαι μεγάλη ψυχή! ΄Εχεις σωστή παιδεία και ώριμη σκέψη.
Δεν είναι ακριβώς η ιερότητα ή μη, η ακαϊα και οι αστραποβροντές του φωτός που σηματοδοτούν την (αμφιλεγόμενη) αγιότητά του, όσο το μεγαλείο της κοινής και συλλογικής συμμετοχής στο τελετουργικό. ΄Ισοι όλοι μπρος στο ανεξήγητο.
Τώρα εγώ που είμαι αρνητική σε όλο αυτό το πανηγύρι της μεταφοράς του με ναυλωμένη πτήση, τη στιγμή που η Πολιτεία κωφεύει όταν ένα παιδί με ανίατη ασθένεια επείγει να μεταφερθεί στο εξωτερικό, είμαι αντίχριστη; (θυμάσαι την περίπτωση του μικρού από τη Μυτιλήνη που έσβησε στο όνομα της γραφειοκρατίας.
Μεγάλωσα πολύ κοντά στο Θεό και έτσι διαπαιδαγώγησα τα παιδιά μου, όμως άλλο πίστη και άλλο τα στημένα πανηγυράκια.
Το Θεό τον βρίσκω στο 'ξωκκλήσι, μόνη και επικεντρωμένη στην επικοινωνία μαζί Του, στα δέντρα, τα πουλιά και όλα τα δημιουργήματά Του που με "σοφία εποίησε".
Την αγάπη μου και την εκτίμησή μου!

Anonymous said...

Got Pope, Need No Bart charliepatseas@yahoo.com Flushing NY

The Holy Father gone to Turkey to redeem and consecrate the Greeks,
so don't need no more soviet temples. Don't need no gyro blimpie Bart
when got a regular Pope without the diner attitude. My pop kept
hitting momma with a skillet on the head. Friends ended up in the
hospital after their pop beat them. Pops got drunk and ruined my
first car. Killed two cats and a dog, thrown out the window.
Neighbor drowned the canaries in ouzo, lit, ate them. Ma overdid
whip so she could give less pie. All our stuff came pilfered, with
logos. Greeks overcook all meat so no one knows is bad. Another
banned tenants flushing toilet paper. Waiters inpune sanitation
because "dirty is natural and healthy." Priests just answered "behave,
respect, tradition!" Now priest comes "no intercommunion!" Where was
he when we needed him to protect us from our crazy parents? Don't
sell me "educated Greeks" because we know all them Trojan Horse
cheated on the exams. Besides it's just TV repair school. Remember
all those jailed old disco Greeks, tax cheats to "protest" Jerome Ford
stopping the Trojan Horse in Chyprious? We can't get good jobs
because no one trusts Greeks, because of Trojan Horse. They always
faked reading Greek. That's why we borrowed regular Catholic books
instead of read Greek. Sure, we sacrifice to Greek myths three times
a year to please yiayia, and she's nun the wiser when we go to regular
Catholic Mass on Sundays when she bummed from bouzaki dances. Ain't
need no more Bart, just the regular Pope. That's why we all married
regular Catholic when we grew up. So they can trust us.

Anonymous said...

Πολύ ωραίο το κειμενό σου και δείχνει την αξία που έχει μια καλή πράξη.
Όμως, δεν χρειάζεσαι τη θρησκεία για να νίωσεις ωραία ή να κάνεις τους άλλους να νιώσουν καλά.
Καιρός είναι να αφήσουμε τις αυταπάτες και τις παραισθήσεις για τους ναρκομανείς.
Γιατί μόνοι μας -χωρίς θεούς- μπορούμε καλύτερα...

http://undojesus.org/

Spitogata said...

Φυρδην-Μιγδην:
Σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου. Έχεις πάντα μια καλή κουβέντα για τον άλλον. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου και για την ναυλωμένη "υποκρισία", μα κυρίως για τον προσωπικό ΘΕΟ του καθενός που μπορεί να είναι τα πάντα ή τίποτα. Με τον άνδρα μου παντρευτήκαμε σε ξωκλήσι, που ούτε κατσίκα δεν φτάνει. Πολλοί από τους ηλικιωμένους αγαπημένους μας, δεν μπόρεσαν να το δουν ούτε από μακριά. Εμείς όμως έτσι νοιώθαμε το αληθινό μυστήριο.

Και πάλι σε ευχαριστώ.
--------------------------

My dear charliepatseas from N.Y. Its seems that you had a tough childhood. Never the less it made you realistic and judjemental, as well as mental. Our peace of mind might be our personal Jesus and Jesus might stand, where our peace of mind hides. My older sister lives in N.Y and she's a psychologist. If you are in search of one that can help you deal with your greek geens let me know. I ' ll try to get you two in touch.

--------------------------------

Anonymous...

Συμφωνώ. Προσωπικά νοιώθω σεβασμό σε κάθε πίστη, φτάνει να μην επιβάλεται δια της βίας. θα σε ψάξω.

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Kαλή μου φίλη, πριν 28 χρόνια κι' εγώ σε κτήμα (ούτε σαν ιδέα δε έπαιζε τότε κάτι τέτοιο) και οι λίγοι που ήρθαν, παραξενεμένοι και συνοφρυωμένοι.
Αν μπορούσα θα το ξανάκανα!
:-)
Θεός: Μικροί θεοί είμαστε όλοι μας ΑΝ το θελήσουμε.
Προτιμούμε όμως την πιο εύκολη λύση....
Πολλές γλαρένιες αγκαλιές

chlorofili said...

Καλώς την!
Ωραίο το πόστ, ωραίο και το ρεπορτάζ, ωραίες και οι φωτογραφίες που το συνοδεύουν.
Ετσι είναι. Κύκλους κάνουν...

alekos markellos said...

θα συμφωνήσω αγαπητή οικόσιτη τίγρη με τον ανώνυμο (16:45 όχι τον άλλο, ελπίζω να ακούσει τη συμβουλή σου), τουλάχιστον σε ότι αφορά την ανάγκη να απαλλαγούμε, ως παγκόσμιο χωριό, απο την ασφυκτική και οπισθοδρομική αγκαλιά της πολιτικής θρησκείας.
Αρκετές εκατόμβες έχουν προκαλέσει -και προκαλούν- οι επί γής εκπρόσωποι της. Φτάνει πια, στον 21ο αιώνα ζούμε!
Για να μην "χαλάσω" την χαρμολύπη που αποπνέει το πανέμορφο κείμενο στο post, να σημειώσω πως η θέση μου για την ανάγκη υπέρβασης που έχουμε ως κοινωνία και ως ανθρώπινος πολιτισμός, δεν θίγει την προσωπική πίστη.
Η κάθε πίστη αποτελεί προσωπικό καταφύγιο, είναι δικαίωμα και, για όσους την νοιώθουν ανάγκη.
Ίσως, στην Ελλάδα τουλάχιστον, να καταργούσαμε τις μητροπόλεις και να κρατούσαμε τα ξωκλήσια;
Θα ήταν μια καλή αρχή.
Το blog σου είναι όαση ξεκούρασης για ταλαιπωρημένους ιντερνετάκηδες...
Να ΄σαι καλά!

Anonymous said...

Αγαπητοί φίλοι που διαβάζετε τα σχόλια: το Άγιο Φως δεν είναι απάτη. Είναι πράγματι κάτι το υπερφυσικό.

Τον πατριάρχη τον ψάχνουν εξωνυχιστικά πριν μπει στον Πανάγιο τάφο. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να χρησιμοποιεί αναπτήρα. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο πατριάρχης έχει φώσφορο και τρίβει το φυτίλι για να ανάψει. Βασικά όμως δεν αναφέρουν ότι ο λευκός φώσφορος στον οποίο παρατηρούμε αυτανάφλεξη (περίπου στους 30 βαθμούς Κελσίου) ανακαλύφθηκε μετά το 1500 μ.χ. Το Άγιο Φώς όμως βγαίνει από πολύ νωρίτερα. Ακόμα όμως και αν κάνει κάποιο κόλπο ο πατριάρχης (π.χ. έχει κρυμμένο κάποιο τσακμάκι ή οτιδήποτε άλλο) αυτό δεν σημαίνει κάτι. Διότι το αναμφισβήτητο στην υπόθεση είναι ότι η φωτιά του Αγίου Φωτός δεν καίει !! για κάμποση ώρα (10 με 15 λεπτά). Προσωπικά δεν γνωρίζω φωτιά που να μην καίει, αλλά να λιώνει κερί! Είναι κάτι το μοναδικό. Λέτε ο πατριάρχης και ο κάθε πατριάρχης εδώ και 2000 χρόνια να έχουν προχωρήσει τόσο πολύ στην επιστήμη και να έχουν κάνει τέτοια ανακάλυψη ? Δεν νομίζω. Πραγματικά πρόκειτε περί θαυμαστού γεγονότος.


Επειδή υπηρετώ θετική επιστήμη και ξέρω ότι η προσωπική εμπειρία δεν μπορεί να υποκατασταθεί από λόγια, θα πρότεινα σε όποιον δυσπιστεί να πάει στα Ιεροσόλυμα και να παρατηρήσει από κοντά το φαινόμενο.
Να είστε όλοι καλά.

disa said...

AV,無碼,a片免費看,自拍貼圖,伊莉,微風論壇,成人聊天室,成人電影,成人文學,成人貼圖區,成人網站,一葉情貼圖片區,色情漫畫,言情小說,情色論壇,臺灣情色網,色情影片,色情,成人影城,080視訊聊天室,a片,A漫,h漫,麗的色遊戲,同志色教館,AV女優,SEX,咆哮小老鼠,85cc免費影片,正妹牆,ut聊天室,豆豆聊天室,聊天室,情色小說,aio,成人,微風成人,做愛,成人貼圖,18成人,嘟嘟成人網,aio交友愛情館,情色文學,色情小說,色情網站,情色,A片下載,嘟嘟情人色網,成人影片,成人圖片,成人文章,成人小說,成人漫畫,視訊聊天室,性愛,a片,AV女優,聊天室,情色